سابقه و هدف: اضطراب از شایع ترین اختلالات روانی است. پیشگیری از عوامل زمینه ساز اضطراب اهمیت زیادی داشته و از بسیاری از مشکلات و تحمیل هزینه ها می کاهد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه سبک های دلبستگی (ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) و ابعاداضطراب (حالت، صفت) صورت گرفت.روش بررسی: در این پژوهش توصیفی- همبستگی، 400 (217 پسر ،183 دختر) دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد به طور تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، مقیاس سبک دلبستگی (هازن و شیور) و مقیاس اضطراب (حالت، صفت اسپیل برگر) بود. داده ها با نرم افزار SPSS (version 14) و از طریق میانگین، انحراف معیار و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند.یافته ها: بین سبک دلبستگی ایمن با اضطراب صفت در بین دانشجویان پسر رابطه معنی دار؛ بین سبک دلبستگی اجتنابی با اضطراب صفت در بین دانشجویان پسر رابطه غیر معنی دار و بین سبک دلبستگی دوسوگرا با اضطراب صفت در بین دانشجویان پسر رابطه معنی داری وجود داشت. همچنین، بین سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و دوسوگرا با اضطراب حالت در بین دانشجویان پسر رابطه معنی داری مشاهده شد. بین سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و دوسوگرا با اضطراب صفت - حالت در بین دانشجویان دختر رابطه معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری: شکل گیری ارتباط ایمنی بخش، عامل محافظ در برابر اضطراب می باشد.

شواهد پژوهشی زیادی وجود دارد مبنی بر اینکه افراد با اضطراب بالا به طور انتخابی به اطلاعات تهدید کننده توجه می کنند. در این میان نتایج متناقضی در رابطه با سوگیری توجه در اضطراب صفت و حالت وجود دارد. در پژوهش حاضر هدف نویسندگان بررسی سوگیری توجه در اضطراب صفت و حالت است. پژوهش علی - مقایسه ای 120 دانشجوی دختر و پسر از دانشگاه فردوسی بودند که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. دو ابزار پرسشنامه اضطراب صفت - حالت اسپیل برگر (STAI) و آزمون کامپیوتری ردیابی نقطه بر آزمودنی ها اجرا شد. از میان شرکت کنندگان حاضر، داده های مربوط به 76 آزمودنی (%76.1 مونث) که به عنوان اضطراب صفت و حالت بالا و پایین تعیین شده بودند، تحلیل گشت. تحلیل نتایج این پژوهش با روش تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که اثر اصلی مربوط به اضطراب صفت معنادار است (d=0.68، p=0.006، F(1,75)= 8.174) اما اثر تعاملی مربوط به اضطراب حالت و تعامل این دو معنادار نمی باشد. بر این اساس افراد با اضطراب صفت بالا نسبت به اطلاعات تهدیدکننده سوگیری داشته و در برداشت توجه از این اطلاعات مشکل دارند. سوگیری توجه نسبت به منابع تهدید در اضطراب صفت بالا مرتبط با تمایل انتخابی به ردیابی اطلاعات تهدیدکننده است، که خود مولفه ای از گوش به زنگی بالا در این افراد است.

برای سنجش اضطراب رقابتی، مقیاس عینی معتبری که قابلیت اجرای آن آسان باشد، در ایران در دسترس نیست. مقیاس اضطراب رقابتی (CSAI- 2R) به عنوان یک ابزار مناسب برای تشخیص سریع و آسان اضطراب رقابتی معرفی شده است. هدف پژوهش حاضر تعیین ویژگی های روان سنجی مقیاس مذکور در بخشی از جامعه ایران بود. جامعه آماری این مطالعه را کلیه ورزشکاران رشته های والیبال، هندبال و بسکتبال شهر تبریز در سال 1391 تشکیل می داد. از بین ورزشکاران رشته های فوق 184 نفر (69 نفر والیبالیست، 54 نفر هندبالیست و 61 نفر بسکتبالیست) به طور تصادفی انتخاب شدند. نتایج حاصل از اعتبارسنجی نشان داد که اعتبار ابعاد سه گانه CSAI- 2R بر اساس آلفای کرونباخ بین 0.79 تا 0.84 است. بررسی های مربوط به روایی همگرا و روایی سازه CSAI- 2R نیز تائیدکننده روایی مقیاس مذکور بود. یافته های حاصل از تحلیل عاملی همانند فرم اصلی، سه عامل همبسته ولی مجزا را برای مقیاس اضطراب رقابتی آشکار ساخت که عبارتند از: اضطراب شناختی، اضطراب جسمانی و اعتماد به خود. با توجه به کوتاه بودن CSAI- 2R و به دور بودن آن از مشکلات مقیاس های طولانی، می توان گفت CSAI- 2R ابزاری قابل اعتماد و روا برای سنجش اضطراب رقابتی در فرهنگ ایران بوده و استفاده از آن به محققین توصیه می شود.

مقدمه: اختلال اضطراب فراگیر یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی مشاهده شده در جمعیت عمومی و مراکز بالینی است. هدف این مطالعه مقایسه صفات شخصیت، اضطراب صفت - حالت و اضطراب وجودی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر و افراد عادی بود.روش: طرح این پژوهش از نوع علی - مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی افراد مراجعه کننده به درمانگاه ها، مراکز تخصصی روان پزشکی و مراکز مشاوره شهر های ارومیه و تبریز در سه ماهه آخر سال 1393 و سه ماهه نخست سال 1394 تشکیل می دادند و از بین آنها 80 نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. این نمونه به دو گروه تقسیم شد، یک گروه 40 نفری با تشخیص اختلال اضطراب فراگیر و گروه دیگر 40 فرد عادی را در بر می گرفت. شرکت کنندگان فرم کوتاه پرسشنامه شخصیتی نئو، سیاهه اضطراب حالت - صفت اشپیل برگر و مقیاس اضطراب وجودی گود را تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد.یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که میانگین نمرات روان آزردگی، گشودگی، خوشایندی و اضطراب حالت در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بطور معنی داری بیشتر است. همچنین تفاوت معناداری در میانگین نمرات اضطراب وجودی در بین گروه ها مشاهده نشد.نتیجه گیری: نتایج حاکی از اهمیت متغیرهای صفات شخصیت و اضطراب صفت - حالت در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود.

مقدمه: تلاش های زیادی برای توضیح نظری تاثیر اضطراب بر کارکردهای شناختی صورت گرفته است، یکی از این نظریهها، نظریه کنترل توجه می باشد.هدف: لذا هدف پژوهش حاضر، مقایسه عملکرد حافظه فعال در دو گروه از دانشجویان مضطرب و عادی با توجه به نظریه کنترل توجه بود.روش: نمونه مورد مطالعه شامل دانشجویان دختر خوابگاهی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان در سال 94-1393 بود که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابتدا 178 نفر از دانشجویان پرسشنامه اضطراب حالت-صفت اسپیلبرگر را تکمیل نمودند. پس از نمره گذاری مجموعا 67 دانشجو از 25 درصد بالای توزیع (افراد با اضطراب صفت و حالت بالا) و 25 درصد پایین توزیع (افراد با اضطراب صفت و حالت پایین) انتخاب شدند و به دو گروه اضطراب بالا و اضطراب پایین قرار گرفتند. سپس شرکت کنندگان یک تکلیف دوگانه مداد و کاغذی به منظور بررسی عملکرد حافظه فعال را انجام دادند. طرح پژوهش حاضر علی- مقایسه ای بود و داده ها با ستفاده از آزمون تی استودنت تحلیل شدند.یافته ها: نتایج پژوهش نشان دادند که عملکرد حافظه فعال افراد در گروه اضطراب بالا با عملکرد حافظه فعال افراد در گروه اضطراب پایین تفاوت معنادار (p<0.05) دارد.نتیجه گیری: بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که اضطراب اثرات قابل توجهی بر عملکرد حافظه فعال دانشجویان می گذارد. به نظر می رسد که با کاهش اضطراب دانشجویان، حافظه فعال افزایش یابد.

مقدمه: رابطه بین مکانیسم های دفاعی و اضطراب در متون علمی مطرح می باشد. با توجه به شیوع اختلال اضطراب منتشر (GAD) به ارزیابی سبک های دفاعی و ارتباط آن با اضطراب حالت - صفت در دانشجویان مبتلا به GAD پرداختیم. روش کار: تعداد 30 دانشجوی مبتلا به GAD و 30 دانشجوی غیرمبتلای 27-19 ساله (15 پسر و 15 دختر در هر گروه) که از نظر متغیرهای جمعیت شناختی همتاسازی شده بودند به روش نمونه گیری در دسترس از بین داوطلبان انتخاب شدند. تمام دانشجویان تحت مصاحبه بالینی ساخت یافته و پرسش نامه سلامت عمومی قرار گرفتند تا معیارهای ورود را داشته باشند. سپس دو گروه به پرسش نامه های سبک دفاعی(DSQ-40) 40-  و اضطراب حالت - صفت اشپیلبرگر (STAI) پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون های تی مستقل، ضریب همبستگی و تحلیل واریانس دوسویه استفاده شد. یافته ها: به طور معنی داری استفاده از سبک دفاعی پخته در گروه غیرمبتلا بیشتر بود (P<0.032) و مکانیسم های دفاعی شوخی (P<0.048)، انکار(P<0.034) ، فرونشانی (P<0.035)، گسست  (P<0.040)و دلیل تراشی  (P<0.0005)در گروه غیرمبتلا و فرافکنی  (P<0.002)و جسمانی سازی (P<0.001) در گروه مبتلا بیشتر مورد استفاده قرار گرفته بودند. همبستگی معکوس متوسط و معنی داری بین نمره اضطراب حالت - صفت با نمره سبک دفاعی پخته وجود داشت. همبستگی بین سبک دفاعی ناپخته و اضطراب حالت اندک بود و بین سبک دفاعی نوروتیک و اضطراب حالت - صفت رابطه ای مشاهده نشد. نتیجه گیری: افراد با سطح مطلوب سلامت عمومی و نمره اضطراب حالت - صفت پایین، از سبک دفاعی پخته استفاده می کنند. استفاده دانشجویان سالم از مکانیسم های دفاعی شوخی و فرونشانی نیز این نتیجه گیری را حمایت می کند.

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر موسیقی درمانی بر میزان اضطراب حالت- صفت معتادین در مرحله بازتوانی غیردارویی بود.روش: روش پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل معتادین در حال بازتوانی بودند که در آبان ماه سال 1393 برای ترک و بازتوانی به کمپ همیاران پاک در استان اردبیل مراجعه کرده بودند. نمونه آماری را 32 نفر از معتادین، در محدوده سنی 50-16 سال تشکیل می دادند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه اضطراب حالت- صفت استفاده شده است.یافته ها: نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیره نشان داد بین گروه های آزمایش و کنترل در اضطراب حالت و صفت تفاوت وجود دارد. به عبارت دیگر اضطراب حالت و صفت معتادین گروه آزمایش بعد از موسیقی درمانی کاهش یافته بود.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت موسیقی درمانی به تنهایی یا در کنار سایر مداخلات روان شناختی می تواند روش موثری برای کاهش اضطراب معتادین در مرحله بازتوانی غیردارویی باشد.

زمینه و هدف: اضطراب صفت حالت یکی از اختلالات روان پزشکی است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط قاطعیت با اضطراب صفت-حالت در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال 96-97 انجام شده است. روش کار: این مطالعه یک نوع مطالعه مقطعی (توصیفی – تحلیلی) بود که تعداد نمونه آن 385 (173 پسر و 212 دختر) بوده است. روش نمونه گیری چند مرحله ای تصادفی طبقه ای بود. جهت جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد شده اسپیلبرگر و همکاران (1970) برای اندازه گیری اضطراب صفت – حالت و پرسشنامه قاطعیت گامبریل و ریچی (1997) استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تی مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. سطح معنی داری در این مطالعه زیر 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین سنی دانشجویان مورد مطالعه 53/3± 74/24 سال بود. نتایج این مطالعه نشان داد که با افزایش اضطراب صفت و حالت در دانشجویان؛ میانگین نمره پرسشنامه قاطعیت افزایش پیدا می کند که نشان دهنده کاهش قاطعیت در دانشجویان است. در این مطالعه سن نیز ارتباط مثبت و معنی داری با میزان قاطعیت در دانشجویان نشان داد (0001/0p=). نتیجه گیری: با توجه به ارتباط قاطعیت و اضطراب و تاثیر آن ها بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی و شغلی دانشجویان، توجه خاص متخصصان آموزش و برنامه ریزان نسبت به تعیین عوامل بازدارنده و تسهیل کننده بروز رفتار قاطعانه؛ افزایش کارایی نظام های مشاوره ای جهت افزایش قاطعیت و کاهش اضطراب، ضروری می باشد.